نقش اولیا در زمان امتحانات

اگر نمي توانيد برنامه ريزي دقيق داشته باشيد، طبق نظر يک کارشناس فرزندتان را وادار به برنامه ريزي کنيد; يعني درس و تکليف مثل غذا خوردن باشد و او از همان سال هاي اول مدرسه عادت کند که درس بخواند. اگر چنين کاري نکنيد، شما را اسير مي کند و خسته مي شويد و دايم بايد شعار بخوان، بخوان را بر زبان داشته باشيد و هيچ گوش شنوايي هم نباشد!

2- در ايام امتحان، سعي کنيد از همان روزي که فرزند شما برنامه امتحاني را مي گيرد، يک برنامه ريزي ويژه امتحان داشته باشيد. معمولا در مدارسي که پيشرفته هستند و مديري با تدبير و توانا دارند، حداقل 10 روز قبل از امتحان، برنامه در دست شما قرار دارد. حالا فرزند شما با يک برنامه امتحاني، حداقل 10 روز هم زمان دارد. مطابق با فصل دوم برنامه ريزي کنيد.

3- حتما سعي کنيد فرزندتان از سوالات سال هاي قبل مطلع شود; يعني با نمونه سوال هاي همين معلم يا دبير آشنا گردد، تا با شيوه سوالات و نحوه امتحان بيگانه نباشد; زيرا ممکن است دبير بيشتر سوالات مفهومي يا سوالات پيچيده را طراحي کند و فرزند شما اصلا از کم و کيف سوالات مطلع نباشد و دچار مشکل گردد. به دست آوردن سوالات از طريق: مدرسه، دوستان سال قبل، خود معلم و منابع ديگر امکان پذير خواهد بود.

4- عبارت «امتحان داري» را حذف کنيد و «امتحان کن»، را اضافه کنيد; يعني اينکه هر جا مي رويد، حتي يک کفش مي خريد، به او بگوييد: «امتحان کن، ببين اندازه پايت هست.» «امتحان کن ببين برايت خوب است.» «اين ساندويچ را امتحان کن ببين خوشمزه است»; تا کلمه «امتحان» برايش کاملا عادي تلقي شود و از امتحان هراسي نداشته باشد. در شب هاي امتحان مرتب نگوييد: «تو امتحان داري» «مواظب باش»، «تلويزيون نبين»، «امتحان داري، بيرون نرو»، «امتحان داري...»، تا آنقدر او از امتحان متنفر شود که دچار اضطراب گردد، به او بگوييد: تمام درس هايي که از روز اول سال تا به حال خوانده اي، بايد به طور کلي در يک ورقه جواب دهي، فرقي نمي کند چون همان سوال هايي است که قبلا در کلاس به صورت کتبي و شفاهي پاسخ داده اي. فقط دقت کن که پاسخ صحيح را بنويسي و ديگر هيچ.

5- اگر فرزند شما تمرکز ندارد، مي توانيد از شيوه هاي مختلف استفاده کنيد:
- برنامه کوتاه مدت براي او پيش بيني کنيد. مثلا به جاي نيم ساعت مطالعه، تا آن زماني مطالعه کند که احساس مي کند حواسش پرت مي شود. ساعات مطالعه او را کوتاهتر، ولي تعداد آنها را زيادتر کنيد; مثلا به جاي 3 تا نيم ساعت 6 تا 15 دقيقه بخواند.
- خودتان با او کار کنيد تا حواسش فقط به شما باشد.
- بعضي مواقع با دوستانش درس بخواند.
- به او از ابتداي سال آموزش دهيد، تا بتواند در روز چندين بار به يک نقطه خيره شود و تا 5 دقيقه تحمل کند.
- يک نقطه سياه روي کاغذ بکشيد وفرزند شما روي صندلي در فاصله 2 متري بنشيند و با نفس عميق کشيدن به نقطه خيره شود.
- يک شاخه گل سرخ را در مقابل چشم هاتان بگذاريد و به آن خيره شويد و فقط به ساخت و ساز، رنگ و برگ هاي گل نگاه کنيد تا 5 دقيقه طول بکشد، دوباره اين کار را انجام دهيد. اين نگاه کمک به تمرکز شما مي کند.
- در روش ديگر شما کاملا آرام و با تمرکز به يک چيز فکر کنيد. مثلا به کلاس خود فکر کنيد. بعد از 3 دقيقه سريع و تند به يک چيز ديگر فکر کنيد و دوباره بعد از يک دقيقه خيلي سريع به يک چيز ديگر فکر کنيد. اين کار را تا 4 مورد انجام دهيد، تا کاملا تمرکز شما زياد شود.
- روش ديگر براي تمرکز، ذکر خداوند است. مثلا به مدت دو دقيقه صلوات بفرستيد; ولي صلوات در ذهن خودتان باشد و اصلا لب نزنيد. آرام آرام خودتان را متوجه خدا کنيد، انگار به سوي خدا در پرواز هستيد. اگر حواستان پرت مي شود، چشم هاتان را روي هم بگذاريد و حس کنيد به آسمان مي رويد، در لابه لاي ستاره ها خدا را پيدا مي کنيد و آن قدر در پي خدا باشيد که احساس کنيد، تمام وجودتان به آرامش رسيده است، آن موقع است که مصداق: «الا بذکر الله تطمئن القلوب» مي شويد; يعني کاملا آرام شده و به تمرکز رسيده ايد.

6- در موقع امتحان مواظب شکم فرزندان خود باشيد، فکر نکنيد که اگر شکم آنان را پر کنيد، آن قدر که نتوانند نفس بکشند، کار خوبي کرده ايد! هرگز! يادتان باشد چه در موقع امتحان و چه در موقع تحصيل، سعي کنيد بي خود و بي جهت متخصص نشويد، غذاي استاندارد و مناسب از روي حساب و کتاب به آنان بدهيد. آنچه مهم است اين است که، 50 درصد يادگيري شما به خاطر کسب اطلاعات صحيح در خصوص تغذيه فرزندان خودتان مي باشد. پس اين مساله را خيلي جدي بگيريد و به دقت مورد مطالعه قرار دهيد.

7- در ايام امتحانات مواظب باشيد به هيچ وجه مشاجره و بحث نکنيد. فقط فکر کنيد سرنوشت يک نفر در حال رقم خوردن است. شوخي نيست، به خصوص اگر فرزند شما در مقطع راهنمايي و دبيرستان درس مي خواند; چون نمرات آنها به نوعي جزو معدل و تاثيرگذار در رشته و کنکور آنان خواهد بود. هيچ دليلي ندارد که شما داد و فرياد کنيد; چون در اين ميان حق يک انسان در زير پاهاتان لگدمال مي شود، در حالي که متوجه نيستيد و فردا بايد جواب خدا را بدهيد. چرا فکر و ذهن فرزند مظلوم و بي گناه خود را دچار اضطراب، پريشاني، نااميدي و درگير فکر منفي مي کنيد، بگذاريد فرزندتان به مدرسه برود، بعد هر چه مي خواهيد دعوا کنيد تا خسته شويد!!

8- طوري وانمود کنيد که احساس کند، او هم بايد احساس مسووليت داشته باشد; يعني بگوييد: نمره اي که مي گيري مربوط به آينده توست پس بايد خودت تلاش کني و «خودت» مواظب باشي. هيچ کس آينده خودش را دست کم نمي گيرد. به او بقبولانيد که تو مسوول کار خودت هستي. بگوييد: پدرت وظيفه اش را انجام مي دهد. من مادر هم که تمام امکانات را فراهم کرده ام و تو بايد بخواني. هيچ کس نمي تواند از خود سلب مسووليت کند. به طور کلي او بايد فکر کند که واقعا مسوول است.

9- اگر فرزندتان ضعيف است، مبادا کسي را مقصر بدانيد. دليلي ندارد که داد بزنيد: معلم تو بد بوده است يا مدرسه مقصر است. اينها همه ترمز دستي حرکت فرزند شماست.

برچسبها: مشاوره تحصیلی شش روش مطالعه :...